|
Para a súa nomenclatura empregaremos preferentemente a:
Nomenclatura estequiométrica: consiste en antepor á palabra
“óxido” un prefixo que nos indique o número de osíxenos seguida de
“de” e o nome do non metal cun prefixo que nos indique o número de átomos
dese non metal.
Os prefixos que indican o número de átomos son:
| 1 |
2 |
3 |
4 |
5 |
6 |
7 |
8 |
9 |
10 |
11 |
12 |
| mono- |
di- |
tri- |
tetra- |
penta- |
hexa- |
hepta- |
octa- |
nona- |
deca- |
undeca- |
dodeca- |
Prefixo-óxido de prefixo-NONMETAL
O prefixo mono- só se emprega antes que “óxido” e cando os
coeficientes estequiométricos sexan 1:1.
A IUPAC tamén
acepta a nomenclatura de
Stock para estes óxidos, anque é preferible empregar a nomenclatura
estequiométrica sempre que haxa só átomos non metálicos e a de Stock cando
haxa metais e non metais.
|
